مسأله 120 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند ، تا عذر أو باقي است نماز خواندن با آن عرق مانع ندارد . مسأله 121 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند احتياط واجب آنست كه با لباس يا بدن آلوده به عرق خود نماز نخواند واگر أول از حلال جنب شده وبعد از حرام ، نماز خواندن با آن مانع ندارد . راه ثابت شدن نجاست مسأله 122 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : أول - آن كه خود انسان يقين يا اطمينان كند چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است ، لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه خانه‌ها ومهمانخانه هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين يا اطمينان نداشته باشد غذائى را كه براي أو آورده‌اند نجس است ، اشكال ندارد . دوم - آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است ، مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد : ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار أو است نجس مىباشد . سوم - آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است . ونيز اگر يك نفر عادل هم بگويد چيزى نجس است بنابر احتياط واجب لازم بايد از آن چيز اجتناب كرد . مسأله 123 - اگر بواسطة ندانستن مسأله ، نجس بودن وپاك بودن چيزى را نداند مثلا نداند عرق - جنب از حرام پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ولى اگر با اين كه مسأله را مىداند چيزى را شك كند پاك است يا نه مثلا شك كند آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد وتحقيق لازم نيست .